برای کشتن یک پرنده یک قیچی کافیست ...

لازم نیست آن را در قلبش فرو کنی یا گلویش را با آن بشکافی ...

پرهایش را بزن !

خاطره ی پریدن با او کاری میکند که خودش را به اعماق دره ها پرت می کند ...

 

نوشته شده در Fri 16 Nov 2007ساعت 10 PM توسط نیمه‏ی پنهان| |

 

می دانم ...

تو از نهایت بودن من می گریزی

و من ...

از نبودن ناگزیر تو ...

پ.ن : D.T.  .... 

نوشته شده در Tue 6 Nov 2007ساعت 2 PM توسط نیمه‏ی پنهان| |

 

دوست داشتم کسی جائی منتظرم بود ...

نوشته شده در Fri 2 Nov 2007ساعت 11 AM توسط نیمه‏ی پنهان| |